Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından yayımlanan Sağlık Modülü 2025 raporu, muayene, tedavi ve ilaç harcamalarının hane ekonomileri üzerindeki baskısını net verilerle ortaya koydu; özellikle düşük gelir grubundaki aileler daha yüksek mali yükle karşılaşıyor.

Türkiye İstatistik Kurumu’nun 2025 Sağlık Modülü raporu, sağlık hizmetleri harcamalarının hane bütçeleri üzerindeki etkisini mercek altına aldı. Buna göre doktor muayene ve tedavi giderleri, hanelerin yaklaşık %6,1’i için “çok yük” oluşturuyor; %50,2’si için ise “biraz yük” olarak hissediliyor. İlaç harcamaları da benzer şekilde hanelerin yarısına yakını için ekonomik baskı yaratıyor.

Diş muayenesi ve tedavi harcamalarında gelir grupları arasındaki fark daha belirgin. En düşük gelir grubundaki hanelerin büyük bir kısmı sağlık giderlerini büyük yük olarak değerlendirirken, yüksek gelir grubunda bu oran daha düşük seviyelerde ölçüldü.

Rapordan çıkan bir diğer ilginç bulgu, fiziksel aktiviteye zaman ayıran yetişkinlerin oranının düşük olması; bu durum hem sağlık sistemi üzerindeki yükü hem de uzun vadeli sağlık risklerini etkileyebilir. Ayrıca iletişim ve öz bakım gibi alanlarda sorun yaşayan fertlerin oranı görece düşük seyretti.

Bu veriler, Türkiye’de sağlık hizmetlerine erişim ve ödeme gücü arasındaki farkların hâlen önemli olduğunu ortaya koyuyor. OECD’nin Health at a Glance 2025 raporu da sağlık harcamalarının kişi başına maliyet ve hizmet kalitesine bağlı memnuniyet oranları gibi yapısal göstergelerde farklı sonuçlar verdiğini gösteriyor.Bu da Türkiye’de sağlık sisteminin hem ekonomik hem de erişim boyutlarında heterojen bir tablo çizdiğini ortaya koyuyor.